Bu yaşam bizim için değil mi? sevgili okurlarım. Her fani kendi kaderinde çizilen hayatı,şöyle veya böyle yaşamaya devam ediyor. Fakat o yaşamı kendi tasarrufumuz ile yön verebilme yetiside bizde. Ama biz insanlar bu iradeyi kullanma da çok zaman aciz kalırız. Öncelikleri zamanın şartları içerisinde birbirine karıştırırız. Bu da bizim tüm yaşamımızı allak bullak etmeye yeter.İşte bu yazımda bu hassas konu ile ilgili bir öyküm var.Herhalde konu ile ilgili reçete de öykünün sonunda saklı. Hadi bir okuyalım, bakalım.
Ne zaman hayatında bazı şeyler taşınamaz hale gelirse,
Ne zaman 24 saat kısa gelmeye başlarsa,
İşte o zaman kavanozu ve kahveyi hatırla:)
Bir gün bir profesör, masasının üzerinde birkaç kutu ile felsefe dersindedir.
Ders başladığında, hiçbir şey söylemeden, önüne bir kavanozu alır ve içerisini tenis topları ile doldurur ve öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar.
Öğrenciler ittifakla kavanozun dolduğunu ifade ederler,
Bu sefer profesör önündeki kutulardan bir tanesinden aldığı çakıl taşlarını, çalkalayarak kavanoza döker,
Böylece çakıl taşları kayarak, tenis toplarının aralarındaki boşlukları doldurur.
Ve öğrencilere tekrar kavanozun dolup dolmadığını sorar, Onlar da 'evet' doldu derler.
Tekrar profesör masanın üzerindeki diğer kutuyu eline alır ve içindeki kumu yavaşça kavanoza döker.
Tabii ki kumlar da çakıl taşlarının aralarındaki boşlukları doldurur.
Ve tekrar öğrencilere kavanozun dolup dolmadığını sorar, Öğrenciler de koro halinde 'evet' derler.
Bu sefer profesör masanın altında hazır bekleyen kahveyi alır ve kavanoza boşaltır.
Kahve de kumların arasında kalan boşlukları doldurur.
Öğrenciler gülerler!
Profesör öğrencilerin gülüşünü destekleyerek; 'eveet' diyerek;
Ben 'Bu kavanozun sizin hayatınızı simgelediğini ifade etmeye çalıştım' der. Şöyle ki;
Bu tenis topları, hayatınızdaki önemli şeylerdir; dininiz, ibadetleriniz, aileniz, çocuklarınız, sıhhatiniz, arkadaşlarınız ve sizin için önemli olan şeylerdir. Şayet
diğer şeyleri kaybetseniz de, bu önemli şeyler kalır ve hayatınızı doldurur.
O çakıl taşları ise sizin için daha az önemli olan diğer şeylerdir; işiniz, eviniz, arabanız vs.
Kum ise diğer ufak tefek şeylerdir.
Şayet kavanoza önce kum doldurursanız...' diye, anlatmaya devam eder, 'çakıl taşlarına ve özellikle de tenis toplarına (yeterli) yer kalmaz.
Aynı şey hayatımız için de geçerlidir.
Vaktinizi ve enerjinizi ufak tefek şeylere harcar, israf ederseniz, önemli şeyler için vakit kalmayacaktır.
Dikkatinizi mutluluğunuz için önem arz eden şeylere çevirin. Çocuklarınızla oynayın, Sıhhatinize dikkat edin, Eşinizle yemeğe çıkın, Evinizin ihtiyaçlarını karşılayın,
Öncelikle tenis toplarını kavanoza yerleştirin. Öncelikleri, sıralamayı iyi bilin. Gerisi hep kumdur.

Bu ara bir öğrenci parmağını kaldırır ve sorar; 'Pekiyi, o iki fincan kahve nedir?'
Profesör gülerek:
'Bu soruyu sorduğuna sevindim. Hayatiniz ne kadar dolu olursa olsun, her zaman dostlarınız ve sevdiklerinizle bir fincan kahve içecek kadar vakit ayırın!' :))
SAYGILARIMLA .